‘Adresimi yanlış almışsın, beni nasıl bulacaksın

Sana yukarı olan, bana aşağı.’

Aldırma sana hangi haber gelirse gelsin

‘Bu bizim ayrılış vaktimiz.’demem

Sınırsızken mekânı gönüllerin, verdiğim sözleri yemem.’

BENİ DİNLEYENLER BİR KEZ DE DOĞRU DİNLESİN

‘Ben yüreğime tırmanarak çıktım, nereye çıkmışsam

Terkimdeydi yangında ilk kurtarılacaklar

Issız yerlerden topladığım yalnızlıklar

Yandığım ateşler, yaktığım ateşler, biriktirdiğim küller

Yanımdaydı kuruttuğum çiçeklerin tohumları.

KIRALIM EZANLARI DUYURMAYAN CAMLARI

Dikme öyle gözlerini, kırk yıllık tütün tiryakisi gibi

Kendime alıştırmak istemiyorum seni

Biliyorum sen bir çocuk gibi

Sığınmak istiyorsun sözlerime

Çeyrek asırdır söylemediklerini söylemek istiyorsun

AMA UNUTMA BEN KÖKLÜ BİR ÇINARIM

Ucuz cennet alıcılarıyla satıcıları, müşteri ve tacirken

Kim, neden koyacak canı-malı orta yere.

Dünü hiç yaşamamıştım, bunu bilen biliyor

Bugünü uzun uzun yaşadım ve yaşarken

Devlet benim sırtımdaydı, ben devletin peşinde

DEVLET YÜZÜ OLMAYAN KİMLİKSİZ KİŞİ MİYMİş?

Kalıbının adamı olmayan

Yani Süphan’ın dilinde ‘dayanmış kütük’

Nerden çıktı er meydanına bu sürtük

Kalbim üşürken hala biraz

Önde gitmekte yalnızlık, arkada kalmaktayım.

İKİNDİ YAĞMURU EDASIYLA AĞLAMAKTAYIM

Ey alınyazımın silinen yanı!

Cahiller birbirine ders anlatırken

Hasretsem de büyük şehirlerde olmayan dost bağlarına

Daha gördüğümü anlayamadım, sorma istersen

Göremediğimden ne kavradığımı

YÜREĞİMİ SARMALIYOR MUAZZAM AHENK

Bu köşe kapmaca, uzuneşek oynayan

Bildiği tek gölekten başka bir su yok sanan

Heveslerine ve işlerine mahpus

Her yerde gördüğün bu adamlar, bu kadınlar

Nasıl gelebilirler kendilerine, evlerine, eşlerine

HAZLARIN MABETLERİ KULLARINI KOYVERMİYOR

Yağmur, sen dur biraz, şimdi biz

Amerikan silahlarıyla birbirini öldüren çocuklarımıza

Ağıtlar yakmayalım mı?

Bir Kızılderili öfkesi ve hüznüyle bakmayalım mı?

Yaşanmak zorunda kalınan her şeye

RÜZGÂR SEN DUR BİRAZ, ZAMAN SEN DUR

Biz akan her şeyden önde akmayalım mı?

Kendimizden bir iz bırakmayalım mı?

Geçtiğimiz ovalara, dağlara

Ruhumuzu bırakmayalım mı kaynaklara

Kimliğini bulsun diye, şaşırıp kalan her şey

YANLIŞ YERE AKAN SULAR AĞLAR HALA SESSİZ SESSİZ

Benim aslımı bilen biri cevap versin sorularıma

Susmasın, ağıtlar yakmasın, ben yaktım

Ben yandım yurduma düşen her kıvılcımda

Susadım, güzeli anlatacak dillere

Gülümseyen yüreklere susadım. Yağmur gel

DOLU VURSUN YAĞMURDAN ZEVK ALMAYAN KİŞİYİ

Dertliyim. Cam fanus, altın kafes

Yeter mi sinesi yaralıyı korumaya

Hem evveli hem kendini tekrardan yorulmayan

Cehaletin ellisinde öğrendiği deyimi

Altmışında kullanacak yer arayan cahillerden dertliyim

SOYUMA SÖZ EDEN SOYSUZLARDAN BEZGİNİM

Anlamak zahmetli iş, tüm yolların kesiştiği noktada

Nereden gelmiştik, nereye gidecektik?

Bebeği elinden alınmış bir küçük kız gibiyim

Oyun bozuldu evcilik bitti

‘Yapma annesi, etme annesi, ağlatma kızcağızını’

DE RÜZGÂRA ESMESİN, GÖZÜNE TOZ GİTMESİN

Çevrelerine –belki de zorla- söz geçiren bu kişiler

Neden söz dinletemiyorlar öz canlarına

Herkes yürümüyor mu kendi yolunda

Arkalarından mı ittiriyorlar yoksa

Sanıyordum ki gidiyorlar, kim durursa düşecek

BU ZITLAR KAOSUNDA ZAKKUMLAR YETİŞECEK.

Ömrüme saç örgüsü gibi dolanmış,

Bana artık bir şey demeyen yorgun ciltlerden

Dönerken bakışım göklere, sonra da yere

Seçemiyorum, yanayım hangi kedere

Sen yine de hiçbir sırrımızı verme ellere

DEMENİN BİR BEDELİ OLMAZ MI SANIYORSUN?

İşte gördün yurdumda

Canlılar var ölüdür, ölüler var capcanlı

Konuşurlar, var gibiler, gezerler etli-kanlı

Isıtılan elbiselerin iç yanlarını

Dolu sanmak aldatmasın kimseyi

HERŞEY KELİMELERDEN İBARET DEĞİL SEVGİLİM

İçimdeki insan soruyor, ne yapabilirim

‘Herkes ne çabuk da büyük âlim oluyor?’

Aşka karşı cesur ve dayanıklı, akla karşı ürkekler…

Yaşanılacaksa eğer bu hayat ki yaşanılıyor

Ağzımızda tadı kalsın diyorduk.

BİZ RÜYALARIMIZI KUCAKLAYAN SEHERİ BEKLİYORDUK

Gidiyorduk, bu öksüz diyarlar, yetim düşünceler

Arkamızdan geliyordu.

Büyüyorduk, hayallerimizle birlikte ufuklar büyüyordu

Karanlıklarda süzülen umutlar, birer çınar tohumununomuzlarında

Onlar da geliyordu, kararlı ve sakin.

OLACAK OLAN, OLACAKTI, BİLİYORDUK.