|
|
|
Başarı değerlendirmesi yapabilmek için öğrencinin hayatını bireysel, ailevi, eğitsel, toplumsal hayat olmak üzere dört bölüme ayırabiliriz. Bu bölümlerin ortak başarısına “yüksek başarı” diyoruz. Tüm insanlar gibi, öğrenciler değerlendirilirken de parçacı yaklaşılmamalıdır. Öğrenci, yalnızca aldığı notlarla ve sınav sonuçlarıyla başarılı veya başarısız sayılırsa, bu eksik bir değerlendirme olur.
Kendi iç dünyasında başarı yakalamış, ailesiyle huzurlu ve güzel bir birlikteliği olan, sosyal hayatta dengeli ve doğru ilişkileri bulunan bir gencin, eğitim ve öğretim dönemindeki başarısı, ancak bunlarla birlikte yüksek bir başarı sayılabilir.
İÇİNDEKİLER
Önsöz Giriş A- ) Gençlerin eğitim dönemi 1-) Hiç arkadaşım yok 2-) Kıskançlık 3-) Cinsel yönelişler 4-) “Ben artık büyüdüm” Bir hikâye 5-) Okuma alışkanlığı 6-) Yanlış yapma hakkı 7-) Sınav ve not kaygısı 8-) Kendini ispatlama çabası 9-) Yanlış hitaplar ve lakap takma 10-) Aile ilgisizliği 11-) Birlikte olduklarını modelleme Bir hikâye 12-) Yoksulluk ve zenginlik 13-) Deşarj (olamama) sorunu 14-) Kamplaşmalar Bir hikâye 15-) Aileden ayrılma 16-) Örnek eğitimci azlığı 17-) Eğitim sisteminden kaynaklanan sorunlar 18-) Gizlenen sorunlar
B-) Gençlerin toplumsal hayatı 1-) Yanlış yapma Bir hikâye 2-) Kültürel yozlaşma 3-) Yozlaşmış insanların etkileri 4-) Ahlâkî yozlaşma 5-) Popüler kültür 6-) Sosyal şarj ve deşarj Bir hikâye 7-) Sosyal kamplaşmalar 8-) Dinsel sorunlar 9-) Toplumsal amaçsızlık ve hedonizm 10-) Ne yapılmalı? Erdemlilik manifestosu Sözün sonu |
HER HAKKI SAKLIDIR. İZİNSİZ ALINTI YAPILAMAZ.